woensdag 15 november 2017

De Stem van Twente, is zeker niet mijn stem.

Laat ik voorop stellen dat VVD politici over hun politiek handelen, maar ook anderszins zeer regelmatig negatief in het nieuws komen. Voor een deel is dit statistisch te verklaren omdat er ook heel veel VVD politici zijn, aangezien de VVD de grootste partij is. Ik kan echter niet ontkennen dat dit helaas te vaak gebeurt en reken maar dat ik daar iedere keer weer van baal. Buiten dit balen, geef ik hier ook altijd mijn mening over en schroom niet afstand te nemen van partijgenoten die zich niet aan de regels houden of iets doen dat niet door de beugel kan en hier door de media op worden gewezen. Zo  heb ik richting Mark Rutte al eens namens de VVD Twenterand een open brief geschreven en bijvoorbeeld met klem afstand genomen van het optreden van voormalig VVD voorzitter Henri Keijzer. In dit soort gevallen ben ik ook vaak niet de enige lokale politicus die hier via de sociale media op reageert.  Er is zeker één collega die er altijd als de kippen bij is als er weer eens een VVD'er in de fout is gegaan. In dit verband heb ik ergens wel eens gelezen over wie zonder zonde is, werpe de eerste steen, maar dit geheel terzijde. Het is echter zijn goed recht om hierover te twitteren en ik reageer dan meestal dat hij uit moet gaan van eigen kracht en wat minder moet kijken naar anderen. Ik geef daarbij meestal ook wat voorbeelden van zaken waarbij politici van zijn partij betrokken waren. Laatst was er in Brabant nog een lokale fractievoorzitter betrokken bij het grootste illegale laboratorium voor drugs in Nederland en de kwestie Omtzigt van afgelopen weekend heeft ook nogal wat media aandacht getrokken. Dus die voorbeelden zijn echt niet zo moeilijk te vinden.

Oeps, nu weet u ook in welke hoek u degene moet zoeken die ik voor ogen heb. Over de affaire Omtzigt van dit weekend, echter geen enkel twitterbericht van deze collega en volgens mij heeft hij hierover ook niet gereageerd via zijn Facebookaccount. Complete stilte dus en ik maakte mij al wat zorgen, er zou toch niet iets met hem aan de hand zijn? Gelukkig reageerde hij, toen duidelijk werd dat Pieter Omtzigt kon aanblijven als Kamerlid. De volgende tweet van zijn hand kwam voorbij: Goed dat Pieter Omtzigt, de Stem van Twente, in de kamer blijft. Van deze tweet neem ik dus ook en met klem afstand, hoe haal je het in je hoofd om Omtzigt op te voeren als 'De Stem van Twente'. Het is klaarblijkelijk zijn stem, maar zeker niet de mijne en ik woon ook echt in Twente. Waarom heb ik hem niet gehoord in de discussie over het handelen van zijn favoriet Omtzigt en heeft hij zich stil gehouden, terwijl hij, als het om politici van andere partijen gaat altijd als één van de eerste reageert en vaak ook nog een foto van het artikel maakt waarin deze man of vrouw aan de kaak wordt gesteld? Niet erg consequent, maar helaas wel typerend voor deze collega. Overigens verder een beste kerel hoor, maar wel wat erg selectief in zijn twittergedrag. 

Laten we het maar even hebben over wat belangrijker zaken. Opvallend dat in de gemeentegids voor 2018 voor het eerst in de geschiedenis van de gemeente Twenterand, de namen en de foto’s van de raadsleden van de diverse partijen ontbraken. Nu stond er plotseling een mededeling dat de mensen de raadsleden konden vinden via de site van de gemeente en dat deze niet in de gids waren opgenomen omdat er 21 maart 2018 verkiezingen zijn en dat er dan mogelijk andere raadsleden worden gekozen. Een waarheid als een koe, maar dat geldt natuurlijk ook voor onze vier wethouders en daar is in deze gemeentegids zowel een groepsfoto als een individuele foto van opgenomen. Ook niet erg consequent dus. Ik vraag mij af, wie beslist heeft dat de raadsleden niet meer opgenomen hoeven te worden in de gemeentegids als er in dat jaar verkiezingen zijn, feit is wel dat deze beslissing geheel buiten de raad om is genomen en dat is natuurlijk heel erg vreemd. 

Over de raadsvergadering van 14 november valt verder niet zo heel veel te melden, buiten dat deze vergadering langer duurde, dan ik van te voren had ingeschat en dat dit mijn voorlaatste raadsvergadering als raadslid van de VVD was. Ik kreeg wethouder van Abbema niet zo ver dat zij alsnog excuses maakte richting Zorgsaam Twenterand, maar zij gaf uiteindelijk wel toe dat, als zij alles van te voren had geweten, zij een andere beslissing had genomen. Ach, je krijgt in de politiek nu eenmaal niet altijd wat je wilt en ik ben met haar opmerking niet ontevreden. Dat we voor de noodzakelijke verhoging van het subsidieplafond geen greep gaan doen, zoals het college ons wel had voorgesteld,  uit onze algemene reserve is een goede beslissing van de raad. Deze reserve moeten we niet te pas en te oppas gebruiken en er zijn voorwaarden aan verbonden die we dienen te respecteren. Mooi om te zien dat dit raadsbreed werd gedeeld. Dat we onze aandelen Vitens gaan verkopen is door een meerderheid geaccordeerd. Zo’n deal krijgen we namelijk nooit meer, we krijgen maar liefst 85 keer het jaarlijks dividend in één keer uitgekeerd. Vraag niet hoe het kan, maar profiteer er van. Het is ook duidelijk dat de verkiezingen er aan komen, we zijn allemaal namelijk wat liever voor elkaar geworden, want wie weet moeten we over een paar maanden wel met elkaar een coalitie gaan vormen. Natuurlijk doe ik daar ook aan mee, ook dat hoort bij het politieke spel.

De komende weken worden de kandidatenlijsten van de meeste partijen vastgesteld. Voor mij is duidelijk, zeker na de stemmingen tijdens de begrotingsvergadering van 7 november, dat de fractie Laarman opgaat in de fractie GBT. Ik denk niet dat de PvdA en GroenLinks samen een lijst gaan vormen en verwacht dus dat GL zelfstandig mee zal gaan doen. Over het meedoen van de PVV is nog niets zeker en het wachten schijnt te zijn op het verlossende woord van Geert. Of de inwoners van Twenterand echter zitten te wachten op de PVV wordt, als Geert zijn jawoord geeft, duidelijk op 21 maart 2018. Het zou mij niet verbazen als blijkt dat de inwoners van Twenterand hier helemaal niet op zitten te wachten overigens. Ik ga het allemaal met belangstelling volgen en ben heel benieuwd. Het is tenslotte niet onbelangrijk want er moet wel wat veranderen, een nieuwe coalitie kan namelijk wel wat liberale invloed gebruiken.

woensdag 8 november 2017

Ook dat is politiek.

Zo, mijn laatste begrotingsvergadering als raadslid namens de VVD Twenterand zit erop. Ik moet toegeven dat het een hele zit was, want we begonnen om 16.00 uur en om precies 24.00 uur sloot burgemeester Annelies van der Kolk de vergadering. Daarna natuurlijk nog even napraten dus het werd een latertje of moet je dit een vroegertje noemen, want over een vluggertje kun je hier zeker niet spreken. De maximum spreektijd om als fracties iets te zeggen over deze begroting was 8 minuten. Helaas geldt er (nog?) geen spreektijd voor de portefeuillehouders en dat was te merken ook. Wat kan die Binnenmars praten zeg, daar komt bijna geen eind aan. Zeker als je aangeeft het niet helemaal met hem eens te zijn, gaan bij hem alle remmen los. Het gaat echter om het weerleggen van de kritische argumenten en niet om wie er het langst over een onderwerp kan blijven praten. Jan is, laat ik het zo formuleren, wel wat lang van stof en zelfs opbouwende kritiek lokt bij hem veel en vooral lange reacties uit. Toch blijft het een goede wethouder met vooral binnen het sociaal domein veel kennis van zaken.

Voor de VVD was het collegevoorstel over de OZB om meerdere redenen onacceptabel. Dat was niet nieuw, want bij de behandeling van de kadernota hebben we hierover al een stemverklaring afgegeven. Niet verbazend dus dat de VVD een amendement had voorbereid om deze OZB verhoging terug te draaien. Zoals gebruikelijk heb ik dit amendement, dat overigens mede ingediend zou worden door alle oppositiepartijen, gedeeld met de drie coalitiepartijen. Ik kreeg echter binnen een uur een reactie van het CDA dat zij zelf met een amendement over de OZB zouden komen. Dit was een beetje vreemd, want gebruikelijk is als een partij als eerste komt met een motie of amendement en je overweegt ook zelf met een soortgelijk voorstel te komen, dat je  probeert er een gezamenlijk voorstel van te maken. Het CDA had kennelijk redenen om dit niet te doen, nam hiertoe ook geen initiatief en stuurde ons enkele dagen later hun voorstel toe. Overigens best ook een opvallende zet, want tijdens de behandeling van de kadermota 2018, stemden zij nog tegen een voorstel van mij om de kaders voor deze OZB verhoging aan te passen. Tsja, zal wel voortschrijdend inzicht zijn en mogelijk mede ingegeven door de verkiezingen die er aan komen. 

Aangezien het er in de politiek om gaat je doelstellingen te halen, heb ik, in overleg met de andere oppositiepartijen, besloten het amendement dat ik had voorbereid, niet in te dienen en aan de hand van het bestuursakkoord een poging te doen het voorstel van het CDA zodanig te wijzigen, dat we toch ons uiteindelijke doel konden bereiken. Deze strategie heeft gewerkt en we zijn gekomen tot een raadsbreed aangenomen amendement. Dat was het hoogst haalbare voor ons, dus daar ben ik dan ook best tevreden over. Vast kwam ook te staan dat de afspraken in het bestuursakkoord niet zijn nagekomen, dat kon het CDA ook moeilijk meer ontkennen, want dat stond zwart op wit in hun eigen ingediende amendement. Het is achteraf best plezierig als blijkt dat je gekozen strategie werkt en de fractievoorzitter van het CDA precies op het moment dat je van te voren had bedacht zijn interruptie plaatst. Mooi dat ik hem kon wijzen op het feit dat in zijn eigen amendement nu precies werd benoemd waar ik het debat met hem over had willen voeren. Dit maakte het voor mij dus alleen maar makkelijker mijn uiteindelijke doel te realiseren. Er is een compromis gevonden over de hoogte van de OZB verhoging en dat kwam volledig overeen met een amendement dat ik nog achter de hand had en waarin we refereerden aan een ander opgenomen uitgangspunt in het bestuursakkoord de macronorm van 3.1 %.  'I love it when a plan comes together.' Mooi resultaat dus en allemaal tevreden gezichten, althans bij de fracties. Het college was duidelijk niet zo blij met de moties en amendementen die werden aangenomen, maar ook dat hoort bij de politiek, je krijgt nu eenmaal niet altijd wat je wilt.  Maar al met al was de sfeer in mijn laatste begrotingsvergadering bijzonder plezierig en dat hebben we nadrukkelijk ook te danken aan de manier waarop Annelies leiding geeft aan de raadsvergaderingen. Zij heeft aantoonbaar veel bestuurlijke ervaring en dat is te merken ook.

Het was niet verrassend en helaas onvermijdelijk dat de vergadering wat in mineur eindigde. Zoals aangekondigd werd er een motie ingediend over het handelen van wethouder Jan-Herman Scholten bij de aankoop van gronden. Op 7 februari 2017 heb ik samen met de 3 C’s een amendement ingediend waarin de wethouder werd opgedragen bij grondaankopen deze voortaan altijd eerst ter besluitvorming aan de raad voor te leggen. Dat heeft hij in dit geval niet gedaan en dat is hem door de voltallige oppositie kwalijk genomen. Zijn verweer dat hij op 16 december 2016 de opdracht van de raad had gekregen grond voor het zwembad aan te kopen zonder deze voorwaarde klopt, maar het amendement geldt vanaf 7 februari 2017 voor alle grondaankopen, dus ook voor de aankoop van de gronden aan de Prinsenweg. Die transactie vond namelijk plaats maanden nadat dit amendement van kracht werd. De vijf oppositiepartijen hebben in een motie hun afkeuring hierover kenbaar gemaakt. De motie werd met 12 tegen 10 stemmen verworpen, maar het signaal was duidelijk. Ik blijf, als mede indiener van het amendement van 7 februari 2017, van mening dat de wethouder in strijd met dit amendement heeft gehandeld en dat hij de raad had moeten betrekken bij deze aankoop. Zeker nadat bleek dat hij door de verkopers voor het blok werd gezet door vier keer zoveel grond aan te moeten kopen dan noodzakelijk was. Zelfs zonder het amendement had dit voor hem een reden moeten zijn in overleg te treden met de raad.  Ik ben ervan overtuigd dat, als hij dit dilemma de raad had voorgelegd, hij van de meerderheid hiervoor de goedkeuring had gekregen. Hij heeft besloten dit de raad echter niet voor te leggen en dat heeft nu deze consequenties. Jammer dat deze vergadering zo moest eindigen, maar dit viel niet te voorkomen. Ook dat is politiek.

donderdag 26 oktober 2017

Foto Konijnenberg moet blijven

In principe zou je bij alles waar je in de politiek een besluit over neemt, zeker als dit soort besluiten voor meerdere jaren gelden, de mogelijkheid moeten inbouwen om daar in heel bijzondere omstandigheden van af te kunnen wijken. Dat wil niet zeggen dat je zo’n mogelijkheid te pas en te onpas zou moeten gebruiken, maar er zijn nu eenmaal omstandigheden denkbaar waaronder dit aan de orde kan komen, ook als je hier bij het nemen van zo’n besluit totaal geen rekening mee hebt gehouden. In bijvoorbeeld bestemmingsplannen en omgevingsvergunningen zou een hardheidsclausule (de mogelijkheid af te wijken van wettelijke regelgeving) naar mijn mening dus standaard moeten worden opgenomen. Je hoeft dit niet te gebruiken, maar als de nood echt aan de man komt zou je hier gebruik van kunnen maken. Er zijn dan wel zogenaamde kruimelregels, maar daar kun je vaak onvoldoende mee uit de voeten en slechts kleine oneffenheden mee aanpassen.

Natuurlijk ben ik op de hoogte van de casus Foto Konijnenberg, maar toen de oprichter van dit bedrijf Henk Konijnenberg mij belde en vertelde wat er op dit moment speelde, bleek dat ik onvoldoende op de hoogte was van de laatste ontwikkelingen, ontwikkelingen waarvan ik zeker geschrokken ben.  Ik heb gelijk actie ondernomen en binnen 24 uur zat ik aan tafel met wethouder Martha van Abbema en enkele uren later had ik het eerste contact met de gedeputeerde van de Provincie, Monique van Haaf. De volgende dag (zaterdagmiddag) belde zij mij en had ik een goed gesprek met haar over Foto Konijnenberg, zij was overigens volledig op de hoogte van deze zaak en dat is helaas ook wel eens anders. Goed om te zien dat, als je de weg weet en een netwerk hebt, deze contacten snel tot stand kunnen komen als de nood aan de man komt. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze gesprekken positief hebben uitgepakt en dat zowel de gemeente als de provincie heel duidelijk aangeven, binnen de wettelijke mogelijkheden, er alles aan te willen doen om Foto Konijnenberg voor Den Ham te behouden en dus maatwerk willen leveren om dit ook daadwerkelijk mogelijk te maken.  

Wat is er nu precies aan de hand? Het detailhandelsplatform Twenterand heeft bezwaar aangetekend tegen de manier waarop dit bedrijf haar verkoop heeft georganiseerd op het bedrijvenpark de Kroezenhoek in Den Ham. Het platform is van mening dat dit bedrijf detailhandel bedrijft op een bedrijfsterrein en dat dit volgens het geldende bestemmingsplan niet kan en heeft de gemeente verzocht te handhaven. Hoewel de gemeente Twenterand dit verzoek in eerste instantie niet ontvankelijk verklaarde is de gemeente door de bezwarencommissie teruggefloten en nu kan de gemeente, volgens haar juridisch adviseur, niets anders doen dan een handhavingsprocedure, inclusief het opleggen van een dwangsom, beginnen tegen Foto Konijnenberg. Overigens zal niemand ontkennen dat dit bedrijf voor een gedeelte detailhandel bedrijft op dit bedrijventerrein en ook niet dat dit tegen de geldende regelgeving is. 

Er is hier sprake van een absurde situatie, want het college wil eigenlijk helemaal geen procedure tegen Foto Konijnenberg starten, maar geeft aan wettelijk aan handen en voeten gebonden te zijn. Met name het provinciaal beleid met betrekking tot omgevingsvergunningen geven volgens de wethouder op dit moment helaas geen ruimte voor maatwerk in uitzonderingsgevallen voor unieke bedrijven en situaties. Dat het hier om een unieke situatie gaat en dat Foto Konijnenberg een uniek bedrijf is, staat voor mij vast. Dit bedrijf haalt zijn omzet voor het grootste gedeelte uit online activiteiten, maar potentiële kopers willen toch graag hun camera voelen en in de praktijk wat plaatjes schieten alvorens hun keuze te maken. Het zijn dan wel geen volumineuze goederen, maar dit soort aankopen zijn vaak heel kostbaar dus gaat men niet over één nacht ijs en kan je niet spreken over impuls aankopen. Konijnenberg heeft daarom een zogenaamde belevingswereld gecreëerd waar potentiële kopers de producten kunnen voelen, ruiken en zelfs opnames kunnen maken. Camera’s zijn echter ook aantrekkelijk voor figuren die deze kostbaarheden op een andere manier in bezit willen krijgen en daarom zijn rondom dit bedrijf zware betonblokken geplaatst die ramkraken moeten voorkomen en is de beveiliging heel specifiek en uitgebreid. Foto Konijnenberg heeft nationale en zelfs internationale bekendheid en is daarom niet te vergelijken met bijvoorbeeld de plaatselijke bouwmarkt, die wel op dit industrieterrein detailhandel mag bedrijven. Hoewel het detailhandelsplatform Foto Konijnenberg dus niet wil hebben op het bedrijventerrein, is het iedereen  duidelijk dat dit bedrijf ook niet in het centrum van den Ham kan zitten. Alleen de beveiligingsmaatregelen en het parkeren voor het grote aantal bezoekers maken dit vrijwel onmogelijk, dus wat moeten we dan met Foto Konijnenberg, laten vertrekken uit Den Ham net zoals bijvoorbeeld Heuver Banden?

Dit bedrijf is totaal niet locatiegebonden, de klanten komen uit het hele land en je zou zelfs kunnen zeggen dat een vestiging centraal in Nederland commercieel aantrekkelijker is, dan de locatie Den Ham. Maar dit bedrijf heeft z’n roots hier en dit familiebedrijf wil graag in Den Ham blijven, dat is goed voor de werkgelegenheid en voor de naamsbekendheid van den Ham. Het bedrijf wil zelfs uitbreiden en een naastgelegen stuk terrein aankopen van de gemeente, maar daar wacht men nu toch nog maar even mee. Overigens gebruikt het bedrijf dit niet als een vorm van chantage, het is echter wel gewoon een feit. Wethouder Martha van Abbema, maar ook gedeputeerde Monique van Hoof geven dus beiden aan, dit bedrijf voor Den Ham te willen behouden en maatwerk te willen leveren voor dit bedrijf en dat scheelt natuurlijk al een hele slok op een borrel.

Ik wilde graag van de gedeputeerde weten wat  nu precies de mogelijkheden zijn om vanuit de Provincie voor dit bedrijf maatwerk te kunnen leveren. Zij gaf mij aan dat dit helaas op dit moment nog niet kan, maar dat hier wel hard aan wordt gewerkt, zodat dit binnenkort wel mogelijk is. Helaas duurt dit nog zo’n 1.5 jaar en dat zou voor Konijnenberg wel eens te laat kunnen zijn, gezien de lopende procedure. Of er voor de gemeente geen mogelijkheden zijn, om althans tijdelijk, een vergunning voor dit unieke bedrijf af te geven, vraag ik mij echter af. Die zijn er volgens mij namelijk wel, zeker als de kans op legalisatie in de toekomst aanwezig is en ik heb deze mogelijkheden zowel Martha als Monique ook aangereikt. Ik ben overigens best benieuwd naar de opvatting van de Hami (Hammer middenstand) over deze zaak, willen deze bedrijven echt Foto Konijnenberg dwingen te vertrekken uit Den Ham? Spreekt het platform echt ook namens de Hammer ondernemers? Ik heb inmiddels deze vraag gesteld aan de Hami en ben benieuwd naar het antwoord. 

Ik ben van nature een positief ingesteld persoon en ik denk echt dat we Foto Konijnenberg kunnen behouden. Gelukkig heb ik na mijn gesprekken met de beide bestuurders er het volste vertrouwen in, dat zowel Martha van Abbema als Monique van Haaf, er werkelijk alles aan gaan doen om dit binnen de wettelijke mogelijkheden te realiseren. Dat er mogelijk eerst, vooruitlopend op een definitieve oplossing, gekozen moet worden voor een tijdelijke vergunning, is van ondergeschikt belang en dat laat ik graag aan hen over. Ik weet dat zij zeer binnenkort samen om tafel gaan om over deze zaak te spreken en ik heb er vertrouwen in dat het deze twee dames gaat lukken. Ik wacht het voor nu dus rustig af en dank de beide bewindspersonen dat zij mij zo snel in de gelegenheid hebben gesteld, een pleidooi te houden om Foto Konijnenberg voor Den Ham en Twenterand te behouden. Dat moet lukken volgens mij door te erkennen dat dit een uniek bedrijf is waarbij maatwerk niet alleen geboden, maar ook volkomen logisch is.

woensdag 18 oktober 2017

Afspraak is helaas geen afspraak

De kogel is door de kerk, in het programma van eisen voor een nieuw te bouwen overdekt zwembad en het in stand houden van aquapark De Zandstuve in de huidige configuratie, wordt niet langer vastgehouden aan het vastgestelde maximale budget van 645.000 euro. De gemeenteraad was hier officieel echter niet eerder van op de hoogte gebracht. In het debat van dinsdag 17 oktober 2017 kwam deze aap dus uit de mouw. Ik heb mij namens mijn partij in dit debat gericht op het belang van het nakomen van gemaakte afspraken in relatie tot de politieke geloofwaardigheid. Ik heb bewust gekozen mij te houden aan met name de inhoudelijke beoordeling van de feiten. 

De feiten:

Er wordt vanaf 1 januari 2017 een indexering toegepast van 2.5 %, dus als het zwembad wordt opgeleverd in 2020 spreken we niet over 645.000,= maar al over 712.000 per jaar. Op 20 december 2016 is in het raadsvoorstel echter opnieuw het bedrag van 645.000 euro opgenomen en ook nu werd in dit voorstel met geen woord over indexering gesproken. Ook zijn hiervoor geen bedragen opgenomen in de programmabegroting 2018 en ook niet in de meerjarenbegroting van 2020. De raad heeft in dit soort gevallen het budgetrecht en heeft over deze indexering dus geen besluit genomen en daarom is wat mij betreft een indexering niet aan de orde. Mag je dan verwachten dat een exploitant het bijvoorbeeld 20 jaar lang met eenzelfde exploitatiebijdrage gaat doen? Nee natuurlijk niet, maar dat moet je dan wel regelen op de manier zoals we dit met elkaar hebben afgesproken. Wethouder van Abbema gaf nog aan dat indexering heel gebruikelijk is in Twenterand, ik stel voor dat ze dit maar even moet gaan navragen bij onze grote subsidienemers.

Om de risico’s voor een mogelijk geïnteresseerde exploitant terug te brengen, wil het college nu plotseling het groot onderhoud bij de gemeente laten. Als je alle risico’s echter bij een exploitant wegneemt, komt er op enig moment beslist wel een marktpartij die wil instappen. Over deze creatieve wijze van privatiseren is echter wederom nooit eerder gesproken, ook niet op 20 december 2016 en ook niet ten tijde van de privatisering van zwembad de Groene Jager, dus hoezo gelijke monniken, gelijke kappen? Als dit groot onderhoud dan zo risicovol is, over welke bedragen hebben we het dan en waarom moet de gemeenschap hiervoor dan opdraaien? Dit is wel een heel vreemde vorm van privatiseren. 

Voor het zwembad is 5000 m2 grond nodig, het college is echter een koopovereenkomst aangegaan voor in totaal 20.000 m2. Maar liefst vier keer zoveel als noodzakelijk is en ook deze aankoop is de raad vooraf niet ter besluitvorming voorgelegd, terwijl  er op 7 februari 2017 toch echt een amendement, ingediend door CDA, CU, SGP en last but not least de VVD  werd aangenomen dat dit soort transacties de raad voorafgaand aan een aankoop wel degelijk ter besluitvorming dient te worden voorgelegd.  De verantwoordelijk wethouder Jan-Herman Scholten gaf als verklaring 'Dat je dit soms hebt met onderhandelingen.' Ik stel voor dat we deze wethouder voortaan maar niet meer moeten laten onderhandelen voor rekening en risico van de gemeenschap. Ik vraag mij ook af of hij thuis de boodschappen wel mag doen?  De opsteller van dit amendement schijnt er achteraf een andere bedoeling mee te hebben gehad, maar voor mij is de tekst heel duidelijk en niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Overigens dank ik de heer Smelt voor zijn uitgesproken compliment:  ‘De heer Walraven is een meester in het formuleren van zinnen.’ Dit soort kwaliteiten komen natuurlijk altijd goed van pas in debatten. Overigens heb ik Gerjan eerder ook wel eens een meester genoemd, maar daar doelde ik meer op een schoolmeester. 

Ik heb het gezien mijn beperkte spreektijd van 5 minuten niet gehad over de onjuiste aanname’s en onderbouwingen om te komen tot dit bedrag van 645.000 euro en ook niet over de frictiekosten van 476.000 euro. Daar valt echter ook nog voldoende over te zeggen en ik ben benieuwd welk bedrag aan frictiekosten er nu wordt toegerekend aan de afdeling groot onderhoud die nu immers bij de gemeente blijft?
De stichting Aquapark De Zandstuve wil op het gebied van exploitatie en beheer, binnen de door de gemeenteraad gestelde financiële kaders, helemaal geen verantwoordelijkheden overnemen. Dit uitgangspunt is bovendien schriftelijk vastgelegd door zowel de gemeente als de Stichting. De wethouder geeft dit nu ook toe, terwijl zij tot voor kort dit toch echt nog als een mogelijkheid zag.

De hele procedure heeft inmiddels al meer dan 800.000 euro gekost. Het programma van eisen is nog niet eens klaar en de aanvragen zijn ondanks de toezegging van de wethouder dus nog steeds de deur niet uit. Overigens bleek uit de bijdrage van inspreker mevrouw Harmsen van Stichting de Klup dat de communicatie over de kans op een doelgroepenbad met de betrokken instanties kennelijk niet naar behoren is verlopen.  Deze kans is overigens vrijwel nihil met als gevolg een geëmotioneerde reactie van deze betrokken inspreker. Nu geeft de wethouder aan dat dit programma van eisen en de aanvraag richting de marktpartijen pas half november 2017 zal gaan plaatsvinden en dat betekent volgens mij ook automatisch dat het besluit over zwemmen in Twenterand pas na de verkiezingen zal plaatsvinden en de nieuwe raad hierover dus aan zet is. Ondanks dat de marktpartijen kunnen uitgaan van een hogere exploitatiebijdrage van de gemeente, gaan de coalitiepartijen er kennelijk nog steeds van uit dat de 645.000 euro gehaald gaat worden. Zou er dan een marktpartij bestaan die aangeeft genoegen te nemen met een lagere bijdrage dan aangeboden wordt? 

Als onderdeel van deze gemeenteraad betreur ik zeer dat we niet in staat zijn dit besluit in deze raadsperiode te nemen. We hebben ons zelf danig in de nesten gewerkt door om politieke redenen plotseling het voorliggende voorstel over Vriezenveen Zuid van tafel te halen en met een voorstel over Vriezenveen Noord te komen. Saillant detail is dat twee van de kikkers die binnen de coalitiepartijen in de kruiwagen moesten worden gehouden, geen zitting meer krijgen in de nieuwe raad. Hoewel de VVD zeker ook grote kansen zag voor een overkapping van het 50 meter bad in Vroomshoop bleek er alleen draagvlak te zijn voor een overdekt zwembad in Vriezenveen. Als we dus in juni 2016 hadden gekozen voor Vriezenveen Zuid, hadden we niet alleen geprofiteerd van een markt die nog gretig was, waren we nu al aan het bouwen geweest binnen het budget, was de kans op een extra doelgroepenbad groter geweest en hadden we dit dossier als raad in deze periode ook eindelijk af kunnen sluiten. We hebben echter als raad gefaald door het politieke ego boven de politieke ratio te stellen en dat betreur ik zeer. Ondanks alle mooie en duidelijke afspraken van de wethouder en de coalitiepartijen is nu duidelijk dat 645.000 euro en geen cent meer, niet wordt nagekomen en dat is slecht voor de geloofwaardigheid van de politiek. Wat mij betreft is dit een dieptepunt voor de lokale politiek in Twenterand en moeten we ons hiervoor diep schamen, al is dit in mijn geval zeer beslist alleen plaatsvervangend.  




woensdag 11 oktober 2017

Zelfs een ezel.....

Ik ben aan het aftellen, want mijn laatste raadsvergadering komt nu wel heel dichtbij. 19 december 2017 hoop ik mijn periode als raadslid af te kunnen sluiten en het glas te heffen met al mijn collega’s, niemand uitgezonderd.  Maar voor het zover is komen er nog wel een paar belangrijke onderwerpen aan de orde. Onderwerpen die wat mij betreft echter helemaal niet aan de orde zouden moeten komen, maar het is helaas wel de realiteit.

De programmabegroting 2018 valt hier echter niet onder, daar hebben we tijdens de behandeling van de kadernota juli 2017 al over gedebatteerd en de zienswijzen van de partijen zijn niet wezenlijk veranderd dus dit wordt deze keer niet zo spannend allemaal. Dat de verkiezingen hier ook een rol in spelen is zonneklaar. Ook de inwoners en de organisaties hebben kennelijk niet zo heel veel problemen met deze begroting, want er zijn geen insprekers en dat gebeurt niet zo vaak bij begrotingsbehandelingen.

Verreweg het belangrijkste onderwerp is het zwembaddossier, een dossier dat zich maar blijft voortslepen en waarbij de openheid en de transparantie volledig ontbreekt. Logisch dat hier vragen over zijn gesteld en 17 oktober a.s. gaan we hierover debatteren. Overigens moet ik nog maar zien of het echt een debat gaat worden, dat ligt met name aan de drie coalitiepartijen, houden zij zich weer stil of geven zij nu eindelijk ook een reactie op de gebeurtenissen die kennelijk wel plaatsvinden, maar waar de raad officieel niet van op de hoogte is. We gaan het zien, maar duidelijk is wel dat wethouder van Abbema wat vragen voorgelegd krijgt. Of en hoe zij daarop gaat reageren is ook afwachten, ik ga haar echter zeker enige vragen stellen en hoop ook op antwoorden. Voor zowel de politiek, maar zeker ook voor de inwoners hoop ik dat er 17 oktober dus meer duidelijkheid komt, dit dosier loopt al veel te lang. Maar ik kan dit niet garanderen, tenslotte komen we minimaal een stem te kort om dit af te kunnen dwingen. Daar moeten we dus 21 maart 2018, dus maar eens wat aan gaan doen.

Na het debat over de nieuwvestiging van een varkensfokbedrijf op het grondgebied van de gemeente Twenterand, gaan we het mogelijk binnenkort helaas weer over een soortgelijke zaak hebben. Weer heeft het college, in de persoon van wethouder Engberts, aangegeven geen bezwaren te zien in de nieuwvestiging van een IV bedrijf in Twenterand. Dit bedrijf gelegen aan de Oostermaatweg 9 te Vriezenveen is zo’n 10 jaar geleden gestopt met de melkvee-activiteit en de eigenaar is gaan boeren in Drenthe. Het bedrijf is overgenomen en de bedrijfsactiviteiten hebben sindsdien vrijwel stil gelegen en nu na 10 jaar wil de nieuwe eigenaar een verandering van de oorspronkelijke bedrijfsactiviteiten doorvoeren. Hij wil er nu een varkensbedrijf van maken, een IV bedrijf wel te verstaan. De wethouder weet echter hoe de raad en de inwoners denken over nieuwvestiging van IV bedrijven in Twenterand en ik begrijp dus werkelijk niet dat wethouder Engberts zich weer op politiek glad ijs begeeft. Door het staken van de bedrijfsactiviteiten als melkveebedrijf (10 jaar geleden) en de op dit moment gewenste wijziging in een varkensbedrijf zijn er naar mijn mening beslist gronden aanwezig om dit mogelijk te beoordelen als een nieuwvestiging van een IV bedrijf. Opnieuw neemt deze wethouder en het college, zonder de raad hierin te kennen, een besluit en gaat hiermee bewust weer de confrontatie aan met zowel de raad als met de inwoners van Twenterand. Misschien heeft hij nu wel een mandaat om dit te kunnen beslissen, maar gezien de voorgeschiedenis is zijn handelswijze op z'n minst politiek onhandig, het was naar mijn mening verstandiger geweest de raad in dit besluit te betrekken. Een ingediende zienswijze op dit besluit werd op 3 oktober 2017 door het college afgewezen en de indiener laat het hierbij zeer waarschijnlijk niet zitten, dus dit krijgt een vervolg. Wethouder Engberts zou inmiddels beter moeten weten want zelfs een ezel stoot zich in het gemeen, geen twee keer aan dezelfde steen. 

Maar eigenlijk ben ik gestopt met mij te verbazen over het politiek handelen van deze wethouder, ook voor hem is namelijk het aftellen begonnen.


woensdag 27 september 2017

Twenterand wil geen megastallen, wethouder.

Het was een lange zit de raadsvergadering van 26 september 2017 en ik heb het al eens eerder opgemerkt, je moet je afvragen of zes uur vergaderen aan één stuk nog wel effectief is. Voor de fractievoorzitters begint een normale raadsvergadering met de presidium vergadering vanaf 18.00 uur en gaat dan naadloos over in de openbare raadsvergadering, die om 19.30 uur begint.

Sinds lange tijd werd het instrument vragenhalfuurtje weer eens gebruikt en nu zelfs door drie partijen. Het vragenhalfuurtje duurde dus ook wat langer dan 30 minuten en voordat we aan de bespreekagenda toe waren dienden er ook nog een aantal rituelen afgewerkt te worden. Dat de voorzitter bij de akkoordagenda alle onderwerpen één voor één behandelde is mogelijk formeel juist, maar volgens mij deden we dit in het verleden toch wat anders, waardoor we over deze onderwerpen in één keer een besluit konden nemen. Annelies weet echter waar ze het over heeft, dus ik ga er van uit dat dit de juiste procedure is.  De VVD had vragen over de toezegging van wethouder van Abbema het programma van eisen voor het nieuwe zwembad met de raad te delen. Duidelijk werd dat de VVD en de wethouder verschillend denken en blijven denken over het begrip ‘delen’. De VVD is van mening dat dit inhoudt dat de raad op de hoogte wordt gebracht van zaken en daar dan ook nog iets van kan vinden, voor de wethouder is delen, een vorm van een dictaat richting de raad die dit dan alleen maar voor kennisgeving aan kan nemen. Voor de wethouder is delen dus in feite uitdelen, en daar denk ik toch echt wat anders over. Een debat kun je tijdens het vragenhalfuurtje niet voeren, dus het bleef bij de conclusie dat we hier verschillend over denken.

De rol van wethouder Ben Engberts rond de aanvraag van de gemeente Ommen om een verklaring van geen bedenkingen af te geven voor de gedeeltelijke vestiging van een IV bedrijf op het grondgebied van Twenterand  is voor mij onbegrijpelijk. De wethouder had naar mijn mening nooit de gemeente Ommen mogen aangeven dat, wat het college van Twenterand betreft, er geen bedenkingen waren. Gezien zijn eerdere uitspraken en mede gezien alle ophef die er over dit onderwerp in Twenterand is geweest,  had hij op 15 juli 2015 richting Ommen al moeten uitspreken, dat deze aanvraag voor de inwoners van Twenterand en ook voor de gemeenteraad van Twenterand zeer zeker bedenkingen zou gaan opleveren. Bovendien gaat hij hier helemaal niet over, dat is aan de raad. Het is niet de eerste keer dat wethouder Engberts politiek onhandig opereert en ik heb hem al eens ‘de brokkenpiloot van dit college’ genoemd en daar neem ik ook geen woord van terug. Overigens betekent brokkenpiloot niets anders dan een onhandig persoon en dat valt, ook door hemzelf, helaas niet te ontkennen. Deze wethouder, die zelf aan de wieg heeft gestaan van de 10 voorwaarden waardoor er in Twenterand geen nieuwvestiging van IV bedrijven meer kon plaatsvinden, had ons nooit dit voorstel mogen voorleggen, ons mee moeten nemen in de plannen van de gemeente Ommen en ondernemer Schuttert en er direct verweer tegen moeten voeren, desnoods tot aan de Raad van State. Dat was hij niet alleen richting de politiek verschuldigd, maar met name ook richting de inwoners van Twenterand. Hij had alles uit de kast moeten halen om te zorgen dat dit bedrijf er op Twenterands grondgebied niet zou komen. Hij is zijn afspraken richting de raad, maar met name ook richting de inwoners helaas niet nagekomen en daarmee heeft hij de geloofwaardigheid van de politiek beschadigd. Hij ging deze keer zelfs het debat met de raad niet meer aan en legde zich bij voorbaat al neer bij de overgrote meerderheid van de raad. Het was na de raadsdebatten van 12 september j.l. al duidelijk dat vrijwel alle partijen de gevraagde verklaring niet zouden afgegeven. Alleen de SGP bleef van mening dat zo’n bedrijf er best mag komen, zij hadden geen bedenkingen en steunden hun eigen wethouder. Dat deze zaak een vervolg krijgt en uiteindelijk toch bij de Raad van State belandt, valt niet uit te sluiten en/of een aanvraag voor een grenscorrectie behoort zelfs ook nog tot de mogelijkheden voor de ondernemer en de gemeente Ommen. De inwoners van Twenterand en de gekozen volksvertegenwoordigers geven zich echter niet zo snel gewonnen. Zij willen geen megastallen in Twenterand en daar kan zelfs wethouder Engberts niets aan veranderen.

Dat we op de afdeling grondzaken de zaken nog niet op orde hebben werd de afgelopen weken weer eens pijnlijk duidelijk. Volgens wethouder Scholten hebben we ons lesje echter geleerd. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen, maar wederom heeft dit lesje ons veel gemeenschapsgeld gekost. Buiten een eerdere rechtsgang naar de Raad van State, heeft ons dit de afgelopen periode 267.500 euro extra gekost en zeker is dat er van de ingediende claim van 173.500 in ieder geval een gedeelte wordt betaald of wordt verrekend. We kunnen niets terug draaien en laten we hopen dat ook de nog steeds slepende rechtszaken over grondtransacties, snel afgesloten kunnen worden. Dat echter ook hier het de gemeenschap veel geld heeft gekost en ook nog gaat kosten, staat voor de VVD vast. Al met al, zowel qua imago als financieel, moeten we hier spreken van een groot verlies. Dat er problemen waren m.b.t. de dagelijkse gang van zaken op en rond de afdeling grondzaken was al veel langer duidelijk en de rapporten legden dit pijnlijk bloot. Dat deze problemen zo hardnekkig blijken te zijn, is diep triest en ook verwijtbaar aan de verantwoordelijken, ook de politieke of zelfs met name de politieke. Ik vraag mij af of het achteraf wel verstandig is geweest, om vanaf het ontstaan van de gemeente Twenterand tot aan heden, alleen maar wethouders voor de afdeling grondzaken te benoemen van eenzelfde politieke kleur. Maar ook daar kunnen we nu niets meer aan veranderen, een aantal politiek betrokkenen is niet langer in functie en  gedane zaken nemen geen keer. We kunnen er alleen voor zorgen dat alles in het werk wordt gesteld, dat dit soort omissies in de toekomst worden voorkomen, of zo goed mogelijk worden voorkomen. De huidige politiek verantwoordelijk wethouder, ook van CDA huize, heeft ons dus aangegeven dat de lessen geleerd zijn en de VVD heeft geen reden aan zijn woorden te twijfelen, hoewel hij in deze zaak beslist ook steken heeft laten vallen. Dat de motie over een handhavingszaak ingetrokken werd, was verstandig zeker nadat de wethouder toegezegd had, na een kleine wijziging in de tekst, deze motie over te willen nemen. Er was wat verwarring of er in deze zaak nu wel of niet een officieel verzoek tot handhaving was ingediend. Aan die verwarring wil ik graag een eind maken, want  op 2 augustus 2016 is er door zeven buurtbewoners een verzoek tot handhaving ingediend, maar helaas is daar door de gemeente geen actie op ondernomen. Dat kan en moet dus anders, laat daar geen misverstand over bestaan, maar ook dat valt onder de uitspraak van de wethouder: ’Lessons learned.”

Dat er door het CDA op het moment dat de presidium-vergadering al bijna een half uur bezig was nog een motie werd gedeeld, via een mail was natuurlijk hoogst ongebruikelijk. Je ontneemt de partijen op deze wijze over zo’n motie overleg te voeren met de (steun)fractie en mede daarom hebben we met elkaar andere werkafspraken gemaakt. Hoewel uitzonderingen de regel bevestigen had dit hier beslist anders gekund en ook gemoeten. Vanaf het debat over dit onderwerp op 13 september 2016, wist het CDA al dat zij met een motie of amendement zouden komen of mogelijk zouden komen. Naar mijn mening had men dus ruimschoots de tijd, dit niet alleen binnen de eigen fractie en de twee andere coalitiefracties te bespreken maar ook om via de griffie uit te laten zoeken of het een amendement of een motie zou moeten worden. Nu kregen we als raad een motie voorgeschoteld waar we ons voor moeten schamen, niet alleen door de met de pen gewijzigde inhoud, maar ook door het aantal storende doorhalingen van logo’s van partijen. Dit is geen visitekaartje voor de wijze waarop we als raad willen opereren. Dat deze motie niet goed overdacht was, bleek ook uit de reactie van de wethouder en de poging van indiener Wessels om er nog een draai aan te geven, was eigenlijk aandoenlijk, maar politiek natuurlijk totaal nietszeggend. Hij gaf aan de motie wel in te willen trekken als de wethouder een duidelijke toezegging zou doen en dat deed de wethouder dan ook. De wethouder deed de toezegging wel te willen onderzoeken of er m.b.t. de parkeerplekken aan de openbare weg, als fase 2 C aan de orde komt, een andere oplossing mogelijk is, zonder dat dit ten koste gaat van het aantal geplande woningen. Dit is weliswaar een toezegging, maar het houdt inhoudelijk natuurlijk vrijwel niets in. Als fase 2 C aan de orde komt, is een antwoord zoals; "We hebben het onderzocht maar het is niet mogelijk' al voldoende en wie dit dan onderzocht heeft en welke belangen hij of zij bij deze plannen heeft speelt kennelijk geen rol. Dus is het een toezegging van niks en de wethouder kon deze toezegging dan ook rustig doen en op deze wijze kon de indiener zijn gezicht nog enigszins redden. Volgende keer de zaken toch maar wat beter voorbereiden lijkt mij een goed advies en scheelt bovendien vergadertijd. 

Aan het begin van de nieuwe dag sloot onze burgemeester de vergadering en met recht was het een lange zit, die door de vele schorsingen voor de kijkers thuis niet altijd boeiend was. Als er mensen zijn blijven zitten, heb ik daar veel bewondering voor. De sfeer in de raad was gelukkig goed en de besluiten waren helder. Voor mij persoonlijk nog drie raadsvergaderingen te gaan, maar ze hoeven wat mij betreft dus echt niet zo lang te duren.



woensdag 20 september 2017

Het houdt maar niet op, althans niet vanzelf.

We rollen van de ene soap in de andere en dat is slecht voor het aanzien van de lokale politiek. Ik maak er onderdeel van uit en krijg steeds vaker te maken met het slechte imago en de tanende geloofwaardigheid van de politiek. Dat ik daar ook een rol in speel, valt niet te ontkennen maar, ‘It takes two to tango.' Als er politiek namelijk niets te melden valt en het college gewoon doet waar ze voor ingehuurd zijn, zou het politiek echt een stuk rustiger zijn. Het feit dat we het weer over de megastallen moeten hebben en dat de zwembadsoap hoe langer hoe meer een politieke prestige zaak is geworden valt overigens niet uit te leggen. Dat ga ik dan ook niet doen, wel zet ik wat zaken op een rijtje. Het oordeel is aan u.

Dit college probeert krampachtig en tegen beter weten in, een onmogelijke opgave te realiseren. Deze opgave, een overdekt zwembad te bouwen op een locatie waarvan je de gronden nog niet in eigendom hebt, je geen invulling geeft aan de eis van multifunctionaliteit, de exploitatie kosten van zwembad De Zandstuve 50.000 hoger uitvallen dan in je berekeningen is meegenomen, maken het onmogelijk binnen het maximaal vastgestelde bedrag te blijven. Dat er ook nog een probleem is over een bedrag van 476.000 aan frictiekosten laat ik voor dit moment maar even rusten.  Echter voor de realistische en rationele voorstellen, die wel binnen het budget zouden blijven, was politiek geen meerderheid te halen en we zitten nu midden in een volgende aflevering van deze soap.

Omdat kennelijk nu ook bij het college het besef is doorgedrongen dat de realisatie van deze plannen binnen het maximale budget niet haalbaar is, wringt men zich in allerlei bochten om toch, althans op papier, binnen het budget te blijven. Dat het college denkt zowel de raadsleden als de inwoners hiermee zand in de ogen te kunnen strooien, zegt veel zo niet alles over dit college.  Dat deze plannen een mission impossible zijn en dat zwembad Utopia op deze locatie nooit binnen het afgesproken budget kon worden gerealiseerd, heb ik op 20 december 2016 al heel duidelijk aangegeven. Ja, ik ben namens mijn partij in 2013 akkoord gegaan met de bouw van een overdekt zwembad aan de Noordkant van Vriezenveen, maar wel onder de strikte voorwaarde dat er jaarlijks maximaal 645.000 voor zwemmen zou worden uitgeven. De reden dat ik tegen de huidige plannen heb gestemd, ligt dus niet aan de locatie, maar aan het feit dat ik niet geloofde in de woorden van de wethouder, dat deze plannen ‘realistisch en haalbaar’ zouden zijn. Het werd helaas een politiek prestige project en de coalitiepartijen wilden niet luisteren naar de gezamenlijke oppositie en het besluit werd met 12 tegen 11 genomen. Een overwinning voor de coalitie, maar wel een Phyrrus overwinning met forse financiële gevolgen voor de inwoners van Twenterand. Er werd op dat moment opnieuw besloten dat er geen cent bij de afgesproken  645.000 zou komen om zwemmen voor Twenterand te behouden. Het woord indexering kwam in het raadsvoorstel helemaal niet voor. Het klopt dat dit bedrag in 2013 al in de stukken opgenomen was, maar dit werd in het raadsvoorstel van 20 december 2016 nog eens expliciet genoemd en als besluit opnieuw door de raad genomen, al waren dit dan alleen de drie coalitiepartijen.

Omdat nu blijkt dat het allemaal niet gaat lukken, probeert het college te redden wat er te redden valt en wijzigt op eigen houtje de afspraken en de regels en dat doe je niet tijdens een wedstrijd. Maar een kat in het nauw maakt rare sprongen, dus plotseling wordt er nu gesproken over indexering en zelfs zijn er plannen om het groot onderhoud bij de gemeente te laten. Daar is, evenals de indexering, echter nooit eerder sprake van geweest. Ook blijkt nu dat men 4 keer zoveel grond heeft moeten aankopen, dan er nodig is voor dit zwembad. Dit valt toch niet uit te leggen, zeker niet als iets meer dan een jaar geleden nog, met een groot verlies, gronden op vrijwel dezelfde locatie zijn terugverkocht en je bedrijfsterreinen in de ijskast zet? Naar nu blijkt hebben we ondertussen ook al meer dan 800.000 aan kosten gemaakt en de kans dat dit zwembad er komt is naar mijn mening verder weg dan ooit, zeker na het lezen van de beantwoording op de gestelde schriftelijke vragen. Ook lijken de gebruikers zich onvoldoende terug te zien, in het opgestelde programma van eisen, een programma van eisen dat tot op dit moment nog niet is gedeeld met de raad, terwijl dit wel was toegezegd. Kortom, een soap waar we als politiek dan wel niet allemaal verantwoordelijk voor zijn, maar wel allemaal op aangesproken worden en ons niets anders past dan, al dan niet plaatsvervangende, schaamte. 

In het persbericht van de gemeente, probeert het college uit te leggen dat  indexering toch eigenlijk heel logisch is, omdat het bedrag al in 2013 is vastgesteld. Jammer, dat men even vergeet te noemen dat de vaststelling van dit bedrag hernieuwd heeft plaatsgevonden in de raadsvergadering van 20-12-2016 en nergens in dit raadsvoorstel met een woord gesproken wordt over indexering van dit bedrag. Of dit toen bewust werd verzwegen om dit besluit er doorheen te krijgen weet ik niet, ik constateer slechts dat het op dat moment niet genoemd is en dat men er nu wel plotseling meekomt. Volgens mij is er m.b.t. de inhoud van dit persbericht dus echt sprake van een halve waarheid, maar als je indexering opvoert als argument, komt 2013 natuurlijk beter uit dan 2016.  Mogelijk dat de fractievorzitter van het CDA dit blog beschouwd als relpolitiek, ik heb slechts getracht de feiten op een rijtje te zetten en laat het oordeel volledig aan u over. Voor mij zijn deze ontwikkelingen echter reden genoeg om de stekker uit dit plan te trekken en niet verder te gaan op deze in mijn ogen heilloze weg. We gaan hier zeker binnenkort het debat weer over voeren en ik hoop van harte dat de echte realiteit het gaat winnen van de politieke realiteit. Dan zal ook blijken wat de woorden van de coa;litiepartijen waard zijn: '645.000 en geen cent meer'. Het zou een 'bloody shame' zijn als zij hun uitspraken niet gestand doen en er wederom een politiek besluit wordt genomen dat ten koste gaat van heel veel extra gemeenschapsgeld. Dat het anders moet in politiek Twenterand is duidelijk en op 21 maart 2018 heeft u de kans een nieuwe gemeenteraad en een nieuw college te kiezen, laat deze kans niet lopen.